Blog Agnieszki Kuchmister
Mam szczęście. W pewnym sensie mam dwa domy. Pierwszy to ten, w którym dorastałam, drugi — ten, który wybrałam i w którym spędziłam większą część swojego dorosłego życia. Oba zajmują szczególne miejsce w moim sercu. Ale czy naprawdę należę do któregoś z nich? Moje korzenie nie są przecież tutaj, gdzie jestem teraz, a z tamtego... Czytaj dalej →
Stare domy są pełne rzeczy, przez które trzeba się przedrzeć, żeby znaleźć to, czego się akurat szuka. Przypadkiem natrafiam na starą, pustą już buteleczkę perfum. Przywodzi na myśl coś martwego — szklany brzuch nieżywej ryby jest pusty. Nadaremnie naciskam rozpylacz, ale po zdjęciu nakrętki nadal można wyczuć stłumiony latami zapach. Cień zapachu. W momencie, gdy... Czytaj dalej →
„Kiedy skończyłam 40 lat, otrzymałam trzy propozycje ról – wszystkie polegały na tym, że miałam zagrać czarownicę” – mówiła Meryl Streep w jednym z wywiadów. Dane są bezlitosne: postaci powyżej pięćdziesiątki stanowią mniej niż 25% bohaterów w głównych produkcjach filmowych i serialowych. Cztery na pięć postaci to osoby młodsze niż 50 lat, a tylko jedna... Czytaj dalej →
Kiedy Adorno stwierdził, że pisanie poezji po Auschwitz jest barbarzyństwem, rzeczywiście mogło się wydawać, że już niemożliwe jest poszukiwania piękna, harmonii i głębszego znaczenia rzeczy, że próby te mogą być nawet obraźliwe w kontekście Holocaustu. Dzisiaj, prawie osiemdziesiąt lat od zakończenia wojny, tamten czas wydaje się być nierealny. Powoli odchodzą ostatni pamiętający koszmar wojny i Zagłady.... Czytaj dalej →
W Widnokręgu Myśliwskiego spora częśc akcji i retrospekcji kręci się wokół buta zgubionego przez głównego bohatera. Zrozpaczona matka poświęca swoją jedyną skórzaną torebkę, z której szewc dorabia buta do pary. Ten zgubiony but, but którego nie ma, na trwałe wbija się w pamięć dziecka skruszonego winą. Ten niedostatek, w którym para butów wyznacza pewien status to Polska przed wojną i tuż po niej. Ale to także Afryka, czy Indie dzisiaj
Kiedy byłam małą dziewczynką marzyłam o tym, że kiedyś stanę się silną kobietą, która będzie mogła decydować o swoich wyborach - w tym o swoim ciele i sumieniu. Niestety nie jest to możliwe w kraju, który nie potrafi zaspokoić potrzeb w każdym normalnym miejscu uznawanych za podstawowe - wolności, zachowania godności, bezpieczeństwa. Dziś w Polsce... Czytaj dalej →
Czasy przełomu XIX i XX wieku wydają się osobliwe pod wieloma względami. Współcześnie śmierć została zepchnięta na margines. Akceptujemy jej obecność tylko wtedy, gdy nie jest "prawdziwa". Uwielbiamy krwawe horrory, kryminalne opowieści i historie morderstw, chętnie wcielając się w umysły zabójców. Jednak zawsze jesteśmy oddzieleni od tego wszystkiego barierą ekranu lub okładką książki, którą w... Czytaj dalej →
Temat grozy zawsze poruszał we mnie jakieś niewidzialne struny. Odkąd pamiętam moje myśli ciągnęły w stronę tego, co ciemne, tajemnicze, nieodgadnione. Kiedy sto lat pisałam pracę licencjacką specjalnie wybrałam temat poruszający aspekt strachu w kulturze, żeby móc bez bezkarnie zaczytywać się starych horrorach Kinga. Przyznam jednak, że w ciągu kilku ostatnich lat zaniedbałam nieco moje... Czytaj dalej →
Nie musicie być wielbicielami sztuki sepulklarnej aby docenić wyjątkowość jednego z najpiękniejszych polskich cmentarzy, cmentarza Powązkowskiego. Jego wspaniałe pomniki, rzeźby i grobowce zostały stworzone przez najwybitniejszych artystów, prawdziwych mistrzów swojej epoki. Jednak to, co mnie najbardziej ujmuje w warszawskiej nekropolii to nie tylko ten szczególny, posępny i pełen melancholii krajobraz, a tragiczne, często okupacyjne, historie... Czytaj dalej →
Pośród zgiełku wojen, krucjat, palenia na stosie i innych pamiętnych zajść w średniowieczu, zdarzyło się, że pewnego czerwcowego dnia roku 1518 mieszkanka Strasburga, Frau Troffea, zaczęła tańczyć pomimo braku muzyki, jak i własnej ku temu woli. Po kilku godzinach pląsów padła ze zmęczenia i zasnęła aż do dnia następnego, w którym obudziwszy się, znów kontynuowała... Czytaj dalej →
Refleksje Niesymetryczne 