World coming down

Pozwoliłam sobie pożyczyć tytuł płyty mojego ukochanego zespołu Type 0 Negative, aby w wielkim skrócie skreślić kilka słów o tym, dlaczego uważam, że dzisiajszy świat jest popieprzony. Oto moja lista bólu, żalu i niedowierzania, a zarazem powody, dla których chyba nigdy nie będę miała odwagi wydać na ten świat dzieci:

  • Coraz bardziej widoczny podział świata na ten ważny i nieważny przejawiający się m.in tym, że o wielu zbrodniach (choćby Syria, Palestyna, Algeria, Tadżykistan ) w głównych mediach nie usłyszysz
  • Terroryzm to już nie tylko wiadomości z dalekiego świata, a coś, co w każdej chwili może się zdarzyć na naszym podwórku
  • Ponad trzydzieści toczących się aktualnie wojen i konfliktów zbrojnych
  • Bliski Wschód rozpieprzony w politycznych gierkach „wielkich” tego świata
  • Pogrążona w biedzie i niekończących się wojnach Afryka
  • Pogłębiający się ekstremizm religijny i oraz częstsze zbrodnie popełniane w imię Allaha
  • Przepaść pomiędzy bogatymi i biednymi poszerza się z dnia na dzień
  • Najbardziej wpływowymi państwami świata rządzą psychopaci (choćby Rosja)
  • Na czele najpotężniejszego państwa świata stoi burak, homofob i rasista(w jednej osobie)
  • Hipokryzja na szczeblach najwyższej władzy sięga tego poziomu, że zbrodnicza organizacja jaką jest ISIS (oby zgnili za życia) istnieje za przyzwoleniem rządzących tym światem
  • W wielu „cywilizowanych i demokratycznych” krajach wciąż można być ukaranym za obrazę uczuć religijnych (WTF!)
  • W wielu krajach Europy nieroby, ćpuny i żule żyją z socjalnych zasiłków na koszt ciężko pracujących ludzi, którzy w podatkach oddają nawet do 50% swoich dochodów
  • ‚Gwiazdy’ chujowego popu zarabiają więcej niż ludzie nauki, czy medycyny którzy pracują nad ratowaniem świata i ludzkiego życia
  • Ikoną współczesnych nastolatków jest wypełniona silikonem laska, która popularność zdobyła obciąganiem na oczach całego (internetowego) świata
  • Pokojową nagrodę Nobla dostał facet, który wszczął kilka wojen, literacką dla odmiany całkiem dobry muzyk, ale literat przeciętny
  • Dla przeciętnego młodego człowieka wyznacznikiem wartości są instagramowe lajki
  • uzdolnienii artyści muszą pracować w McDonaldach, ewentualnie malować portrety na ulicach, aby przeżyć, gdy tymczasem „artysta”, który wystawia na widok publiczny swoje rozbebeszone łóżko usłane brudną pościelą i zużytymi tamponami zgarnia za to tysiące dolarów
  • Metalowe zespoły, których głównym ‚grzechem’ jest zazwyczaj ateizm mają problemy z występami i radykalnymi katolickimi ruchami (patrz:Polska), natomiast księża pedofile za swoje zbrodnie przenoszeni są jedynie do innej parafii
  • Panteon bogów tego świata to bardzo często  marni aktorzy, nędzni grajkowie i gwiazdki robiące karierę ‚na dupie’, natomiast wartościowi twórcy nazywani są ‚alternatywą’
  • Nie wiemy nic o ludziach, którzy na co dzień czynią dobro (czy to w organizacjach charytatywnych, czy poprzez działalność na rzecz rozwoju nowoczesnych technologii i nauki) bo po prostu o nich nie słyszymy- nie jest to temat nośny medialnie
  • Idolami nastolatków są celebryci o IQ meduzy
  • Koścół Katolicki jako jedna z najbardziej zbrodniczych instytucj, która powinna być zdelegalizowana w takiej formie, w jakiej istnieje dzisiaj, nadal stoi ponad prawem
  • dyskryminacja rasowa, dyskryminacja kobiet i mniejszości seksualnych to chleb powszedni nawet w państwach rozwiniętych
  • ludzie spędzają coraz wiecej czasu w świecie wirtualnym niż realnym (smutek)
  • Wyznacznikiem statusu społecznego są pieniądze – nie osiągnięcia intelektualne, czy artystyczne
  • Wielu ludzi nie zna pojęcia ‚ekololgia’ dlatego świat coraz bardziej wygląda jak jeden wielki śmietnik
  • masowe zabijanie zwierząt i okrutny sposób, w jaki ludzie je traktują to chyba największa i najsmutniejsza zbrodnia, jakiej ludzie kiedykolwiek się dopuścili

Wybaczcie ten brak pozytywów przy takiej pięknej niedzieli (u mnie wiosna na całego), ale musiałam wyrzucić z siebie tę żółć. Moja lista jest listą otwartą wkurwów na ten świat, możecie dokładać swoje bolączki.

Pozdrawiam!

 

Płacę, więc jestem.

Ludzie chcą rzeczy. Niby wiedzą, że rzeczy szczęścia nie dają, jednak wciąż próbują wypełnić tę wewnętrzną dziurę, którą w sobie noszą sztucznie wytworzonym, konsumpcyjnym prestiżem. Czy naprawdę wierzysz w to, że w butach za $6000  będziesz lepszym człowiekiem?


Ostatnio wszyscy modowi blogerzy oszaleli na punkcie pewnej koszulki za niebagatela $445.  Ale co to za koszulka! Bawełna, aż dwa rękawy, dekolt, nadruk…Prawie  500 dolarów? Toż to okazja!

Koszulka jest zwykłą koszulką, choć po takiej cenie możnaby się spodziewać, że leczy raka, a przynajmniej pomaga na krążenie. Nie jest też wyszywana złotą nicią i diamentami, a o niebotycznej cenie przesądza jedynie nadrukowane logo. Na koszulkę jest taki popyt, że prawie cały czas jest wyprzedana.

download
to TA koszulka!

Gucci to nie tylko koszulki. Widzieliście dizajnerskie klapki? Jeżeli nie to spójrzcie. Poniżej chyba najbrzydsza rzecz świata za jedyny tysiąc euro. Laczki à la  Ferdynand Kiepski nieco tańsze, bo tylko 250. Nie śmiejcie się z ludzi, którzy to zaprojektowali i którzy to sprzedają. Pomyślcie, że są tacy, którzy to kupują…


Jedną z najbardziej absurdalnych rzeczy było pojawienie się na rynku pieluch sygnowanych nazwiskiem Cynthi Rowley. Mamuśki, które wywalają kasę na to luksusowe powicie zapewniają swojej pociesze swoisty „fashion statement” już na starcie! A co na to sami zainteresowani? Szkoda, że są za mali, aby coś powiedzieć, bo jestem naprawdę ciekawa, czy fajniej wali się kupę do pieluchy za kilkanaście dolarów.

cynthia-rowley-colorful-diapers
A czy twój bobas ma już dizajnerską pieluchę?

Kiedy bobo podrośnie można mu zafundować równie dizajnerskie kredki od samego Marca Jacobsa i do kompletu kupić kolorowankę od Hermesa. Niby nic specjalego, ale koledzy na pewno będą zazdrościć kolorowanki za 140 euro.

 

Kiedy mąż zadowolony siedzi w fotelu w swoich gumowych klapkach, brzdąc sra do swojej pięknej pieluchy, my możemy poćwiczyć z chanelowskimi ciężarkami za jedyne 750 euro (i nie mów, że to drogo bo taniej niż klapki!)

chanel-750-ciezarki

A jak znudziły ci się zwykłe szminki możesz kupić sobie taką od Louboutin za 85 euro. Możesz ją nawet powiesić na szyi jako wisior, żeby wszyscy widzieli, że ją masz, bo przecież na ustach wygląda jak każdy inny Mac. Pasuje idealnie do niewygodnych szpilek za kilka tysięcy złotych (ale są tego warte, bo mają czerwoną podeszwę!)


Maseczka do twarzy? Tylko koronkowa i nie za mniej niż $100.

_100039600

Takie tam perfumy za $215 000 :

clive-christian-no-1-perfume-imperial-majesty-edition-closeup


W ostatniej dekadzie ceny dóbr luksusowych wzrosły o średnio 60 %. Zapomnijmy o kosztach produkcji, reklamie etc., bo wzrost cen wynika głównie z faktu, że ludzie po prostu chcą płacić więcej, a do tego powiększa się grono osób, które stać na kupowanie produktów z najwyższej półki. Chcą płacić nie tylko za jakość, ale też za prestiż. Słowo ekskluzywny to magiczne zaklęcie, które otwiera niejeden portfel. Chcemy czuć się wyjątkowi i ważni i jeżeli nie czujemy się tacy bez żadnych wspomagaczy, wtedy sięgamy po pomadkę za 85 euro. To nawet nie jest próżność tylko smutny snobizm. Smutny, bo pokazuje jak łatwo dajemy się omamić. Nie zrozumcie mnie źle, nie chce nikomu wmówić, że produkty luksusowe, które przecież są piękne i dobrej jakości, są do niczego.Chodzi mi tylko o to, że często nie są warte swojej ceny. Nigdy nie pojmę, jak można płacić 500 dolarów za bawełnianą koszulkę, która do tego niczym nie zachwyca. Myślę, że świat, w którym niektórzy kupują krem za 4 tysiące złotych, a inni żyją za taką sumę przez kilka miesięcy, jest światem popieprzonym. Serio, coś jest nie tak, kiedy twój cały tzw.outfit kosztuje więcej niż roczne wyżywienie przeciętnej wioski w Bangladeszu.

Jako niezamożna nastolatka myślałam, że granica niebiańskości kończy się tam, gdzie można pławić się w rzeczach od Diora. Jako dorosła kobieta wiem, że z całego Diora najlepszy i tak jest Johnny Depp w reklamie  😉 Chcę wyjaśnić, że wcale nie piszę tego tekstu po to, aby pokiwać palcem i pokazać, jaka to jestem ponad to wszystko. Wciąż mam słabość do drogich kosmetyków, czy niszowych perfum, które tanie przecież nie są. Zdarzyło mi się zapłacić za kosmetyk więcej niż wydaję miesięcznie na jedzenie. Uważam, że czasami trzeba sobie pofolgować, jednak przy tym warto mieć świadomość tego, jak działa mechanizm rynku produktów luskusowych. Czasami wyobrażam sobie tych od pomadek Louboutin, jak chichoczą miedzy sobą mówiąc „Nie wierzę, że ci idioci to kupują”. 😉